De laatste keer!

Aan al het goede komt een end en dus ook aan deze stage.
We hebben een fantastische tijd achter de rug, die zeer leerzaam was.
We hebben ontzettend veel gezien en indrukken op gedaan.

Naast alle serieuze zaken hebben we samen ook veel lol gehad. Maar 3 weken is een mooie tijd en we willen nu ook wel weer gewoon lekker naar huis.

Wij wensen al onze studiegenoten net zo'n leuke en leerzame stage toe en natuurlijk even veel lol. Hoop dat het voor jullie ook zo goed uit mag pakken als het voor ons heeft gedaan.
Dit wel met in het achterhoofd dat het voor Martijn allemaal wel ff anders zal zijn.

Ieder die vanuit de MCDM op reis is of nog gaat een hele goede en veilige reis gewenst.
Alle bloggen die al bestaan of nog komen zullen we zeker met belangstelling volgen.
We weten inmiddels hoe leuk het is om dit bij te houden en reacties te krijgen.

Hier gaat de laatste vuile was de koffer in. Dan de economie van Vancouver nog even verblijden met de dollars die "over" zijn en dan op naar Huis.

Ieder die ons volgde hartelijk bedankt voor de warme belangstelling!
Voor de familie: Tot Straks en voor de anderen: Tot Ziens.

Groeten van

Marcel Louis Berry

Het eind en het begin

Op onze laatste afspraak van deze buitenlandstage waren we op de plek waar de carriere van veel hulpverleners in BC Canada begint. Te gast op het Justice Institute BC. Dit is het opleidingscentrum voor police, fire and rescue, paramedics, emergency management and leadership.
Als eerste stond police-academy op het programma.
Ook hier weer behoorlijk wat overeenkomsten, maar toch ook wel enkele verschillen.
Zo leiden zij slecht op één niveau op. Iedereen begint hier zijn carrière, met de "feet on the ground". Er is dus geen differentiatie in opleidingsniveau. In het korps zal blijken wie doorstroomt naar hogere rangen en wie niet.

Daarna naar de Emergency Management Division: Hier kregen we uitleg over Emergency management cursussen. De cursussen die hier gegeven worden zijn niet specifiek voor één dienst maar worden gegeven aan alle diensten zodat iedereen dezelfde taal gaat spreken.
De belangrijkste cursussen zijn: "Emergency Management, Preparing for the Worst by Learning from the Best" en Incident Command System (ICS). De eerst genoemde cursus gaat hoofdzakelijk over de voorbereiding op incidenten en rampen terwijl de 2e cursus voornamelijk gaat over commandovoering tijdens incidenten.

Tenslotte was de paramedic-academy aan de beurt. We kregen eerst een korte rondleiding in hun skillslab en daarna uitleg over het opleidingsprogramma. Het paramedics opleidings-programma kent drie niveau's: een instap cursus voor medical responder en daarna een primary (basis) care programma en een advanced care programma. De studenten zijn dan geschikt voor werken bij een ambulancedienst. Bijna alle studenten krijgen een baan bij zo'n dienst. Omdat zij veel ervaring opdoen in spoedeisende (emergency) hulpverlening, probeert het Justice Instituut hen tegenwoordig ook meer emplooi te laten vinden in spoedeisende hulpverlening binnen bijvoorbeeld een ziekenhuis of als medsiche ondersteuner voor een dokter of huisarts. Er zijn inmiddels een aantal exeprimenten, die succesvol waren. Hieruit blijkt dat men hier zeer creatief is in het bedenken van oplossingen voor de schaarste van personeel binnen de gezondheidszorg.

Dooie boel

Vandaag Vancouver Island weer verlaten. Voor ons hotel kwamen we wederom een mooi beschilderde arend tegen (zie foto's) uit het project eagles in the city (voor geintresseerden http://www.eaglesinthecity.com/ ). Vanuit Nanaimo de boot genomen terug naar Vancouver. Daar in de middag een afspraak met Karen Collins, Coroner, van de identification and disaster response unit. Naast haar interessante uitleg was het opvallend hoe anders dit in Canada is geregeld t.o.v. NL en ik denk Europa. De BC Coroners Service doet onderzoek bij elk lijk dat een niet natuurlijke dood is gestorven. Dit zijn voor BC per jaar zo'n 7.700 meldingen. Zij doen ook onderzoek ter plaatse en hebben daarvoor zo'n 130 coroners in dienst. Lang niet allemaal full-time en sommigen zelfs op ad hoc basis, met name in de zeer dun bevolkte gebieden. Zij doen onafhankelijk onderzoek en feitelijk helemaal los van een eventueel politie-onderzoek. Zij maken het onderscheid dat de politie in geval van een misdrijf onderzoek doet naar een schuldige en zij naar de kille feiten als antwoord op de vraag: Wie is waar, wanneer, hoe en waarom overleden?

Onze gastvrouw doet zelf bijvoorbeeld het onderzoek naar de inmiddels wereldwijd bekende, aangespoelde voeten in gymschoenen op de kusten van BC.

Wat betreft de disaster reponse unit werd al snel duidelijk dat dit nog erg in de kinderschoenen staat en dat Karen zelf één van de grote initiatiefnemers is. De Coroner Services in Canada zijn niet ingericht en niet klaar voor een mass casualities disaster. Ik vraag mij af welke coroner dienst/ RIT dat wel is in de wereld. Is er een land dat de indentificatie van duizenden dodelijke slachtoffers zelfstandig aan kan?

De Coroner Service is een publieke dienst en wat wij bij alle publieke diensten, die wij bezocht hebben, horen is het feit dat er een responseplicht is. Het is niet aan het oordeel van de dienst of er op een melding/vraag opvolging moet komen. De burger belt dus je gaat er heen en ter plaatse bepaal je dan welke opvolging gepast is. Maar elk telefoontje krijgt opvolging. Voor de Coroner Service geldt dat ook als bijvoorbeeld nabestaanden denken dat een familielid is overleden door foutief medisch handelen. Slecht één melding daarvan leidt tot een fact-finding onderzoek of dit het geval is of niet. Hierbij en ook in alle andere onderzoeken gaan de bevoegdheden van de dienst heel erg ver.

Ucluelet

Deze dag hadden we gepland als een tourdag over het eiland. Van Nanaimo dwars over het eiland naar de Pacific Ocean. Dan ervaar je pas hoe ruig Vancouver Island kan zijn. Ons doel was Ucluelet, een tocht van ongeveer 200 km. Maar over de heenweg hebben we (met tussenstoppen) er toch ruim drie uur over gedaan. Een prachtige tocht, die we niet hadden willen missen. We reden tussen de bergen, meren en de natuur (rainforest in Cathedral Grove).

In Ucluelet aangekomen, direct doorgereden naar het einde van het schiereiland op zoek naar de oceaan. Die vonden we en daar hebben we een tocht gemaakt met fantastische vergezichten en langs een heel rotsig (zee)gebied. In het verleden zijn daar veel schepen vergaan. Als je ziet hoe de zee en de rotsen daar zijn, kijg je snel een beeld, hoe gevaarlijk het bij ruig weer er kan zijn.

In middag ook weer die 200 kilometeres terug naar Nanaimo. Dat ging wat sneller, ook vanwege de gespekken over zware "onderwerpen". Ja wat wil je na bijna drie weken met elkaar optrekken. Zwaar of niet, het blijft gezellig en serieus. Dus ook nu weer hebben we de avond afgesloten met koffie en afspraken wat er nog moet gebeuren. Morgen keren we weer terug naar Vancouver voor onze laatste afspraken op woensdag en donderdag.

Cowichan

Vandaag te gast in Cowichan Valley, een regio op Vancouver Island. We zijn ontvangen door Dave Balding, de brandweercommandant van Malahat. Malahat is een vrijwillige brandweer van 16 personen. Het aantal uitrukken per jaar bedraagt ongeveer 100 waarvan 60 op de autoweg.
Malahat kent de zelfde problemen als de brandweer in Nedrland. Het is bijvoorbeeld moeilijk om vrijwilligers te krijgen. Hun slogan is dan ook "Find them, train them and keep them".
Bijzonder is dat de vrijwillige brandweer van Malahat niet aan brandbestrijding in gesloten ruimtes doet (binnenbrandbestrijding) zij zien dat als een specialisme en besteden dat dat uit aan een nabuur korps. Interessant want deze discussie gaan wij in Nederland nog voeren.
We zijn nog even met een brandweervoertuig door de bergen gereden om het verzorgingsgebied te bekijken. Prachtig natuurlijk.
Bosbrandbestrijding is hier een onderdeel van de brandweer wat uiteraard veelvuldig voorkomt. De bossen zijn enorm uitgestrekt. In de buitengebieden is bosbrandbestrijding geen verantwoordelijkheid van de gemeentelijke brandweer maar van de "Forest Service". Zij hebben een eigen brandweer die overal in het land wordt ingezet. We hebben ook nog even een bezoekje gebracht aan één van de stations van de "Forest Service"Daar kregen wij uitgelegd hoe zij met bosbranden omgaan. Toch iets anders dan bij ons.
's Middags naar het hoofdkwartier van het Cowichan Valley Regional District. Hier gesproken over de manier waarop in dit uitgestrekte gebied met veiligheid wordt omgegaan. "Awareness" is een sleutelwoord hier. Men probeert de mensen zoveel mogelijk bewust te maken van veiligheid. Er is zelfs een heel boekwerk uitgegeven.
Na ons werk doorgereden naar Nanaimo wat onze uitvalsbasis voor morgen wordt.

Relax en cultuur

Vandaag een weekenddag zoals die bedoeld is. Eerst uitslapen en even zwemmen. Laat ontbijten en ons weer in de drukte van de toeristenstad Victoria gestort. Na de nodige foto's verder zijn we cultuur gaan snuiven in de "Royal BC Museum". Één afdeling met de treasures of the world, uitgeleend door the british museum, in het kader van het cultureel evenement dat samengaat met de olympics en de andere afdeling is gewijd aan de native-art van de originele lokale bevolking.


Daarna een heerlijke picknick in de zon op het gras aan de haven met zalm die we gekregen hadden van de Vancouver fire-department en een flesje wijn uit de streek.

We checken morgen een dag eerder uit dan gepland, zodat we na onze afspraak, met Cowichan Valley Regional District Public Safety Department, verder naar het noorden zullen rijden. We verblijven dan in Nanaimo.

Orca's

Vandaag een rustige dag gehad, uitgeslapen, ontbeten en toen even het zwembad in voor de nodige beweging.
Daarna de boot op voor de whale watching. Altijd de vraag of de orca's zich ook willen laten zien en gelukkig was dat vandaag zo. Meerdere orca's gespot en één groot mannetje in het bijzonder. Hij kwam behoorlijk dicht bij onze boot. Ook ervaren hoe lastig het is om te kijken / bewonderen en ondertussen, op tijd, een foto proberen te maken. dat is dan ook maar een enkele keer gelukt. Daarnaast vooral veel oceaan op de foto's.......
Weer een week vorbij en daarom is de fotopresentatie weer leeg op de foto's van vandaag na.
We gaan alweer de laatste week in en merken aan onszelf dat we zoveel indrukken opdoen en informatie hebben gekregen dat het allemaal wat veel begint te worden. We zijn dus blij met dit weekend en zo als het er nu naar uitziet een extra dagje zonder afspraken op dinsdag.
Morgen naar een cultuurtentoonstelling die in het licht van de olympische spelen ten toon wordt gesteld.

Naar t eiland

Vandaag onze laatste afspraak in Vancouver zelf voor dit gedeelte van de stage. Vanmorgen waren we te gast bij Rick McKenna van wat zo'n beetje het bccb van de Vancouver Police Department is. Veel zaken zijn vergelijkbaar geregeld, maar er zijn ook enkele opvallende grote verschillen.
Zo is het hier zodanig geregeld dat de organisator van een evenement (wat voor een evenement dan ook, dus ook de ijshockeywedstrijd) de politieinzet betaald. VPD heeft de beschikking over over een analyse afdeling voor evenementen. Zij adviseren welke inzet nodig is voor welk evenement. De feitelijke inzet van politie zijn dus evenementenkosten en komen voor rekening van de organisator. Ook opvallend is dat de politieinzet in principe niet ten koste van de reguliere capaciteit gaat. Iedere diender werkt vrijwillig, naast zijn normale werk, voor evenementen. Dit is dan "overtime" en wordt uitbetaald.

In de rampenbestrijdingspoot van deze afdeling lopen enkele interresante projecten. Zo heeft de stad Vancouver (= aardebeving risicogebied) aan al zijn hulpverleners een noodpakket aangeboden. Dit is voor eigen geld van de medewerkers maar tegen sterk gereduceerde prijzen. Hiermee kan het gezin van de hulpverlener spullen inkopen en daarmee 72 uur volledig self-suporting zijn. Dit betekend minder zorg voor die hulpverlener voor het thuisfront en daamee een betere inzetbaarheid.

Ook hebben zij een soort "alles is goed" berichtenservice opgezet. Dit voor het geval dat er tijdens een ramp het telefoonverkeer uitvalt en er dus geen contact meer is met thuis. Dan kan elke hulpverlener een berichtenformulier invullen en via een call centre (rode kruis) wordt dit bericht naar huis gecomuniceerd, ook kan gevraagd worden om een terugbericht. Dit call-centre heeft voorang in het geval het telefoonverkeer weer (gedeeltelijk) op gang komt.
Dit alles onder de noemer Buisiness Continuing Planning met de slogan Keep them on duty!


Na deze afspraak zijn wij richting ferry gegaan om de boot naar Vancouver Island te nemen.


Deze prachtige boottrip van zo'n anderhalf uur tussen tal van eilandjes door, bracht ons naar Victoria op Vancouver Island.

Hier hervatten wij maandag onze afspraken, maar eerst dit weekend met de boot op whale watching. Eens kijken of de orca's ons ook willen zien.

Multidag

Vandaag een drukke dag achter de rug. Om 9.00 uur waren we al present, bij het Britisch Columbia Center of Disease Control. Hier hebben we uitvoerig uitleg gekregen over de coördinatie met betrekking tot de gezondheidszorg in Britisch Columbia. Wat op dit moment erg actueel is, is natuurlijk de Mexicaanse griep. Het centrum heeft hierin een belangrijke coördinerende rol.
Tussen de middag nog een uurtje over en dat uurtje gevuld met een bezoek aan het politie museum. De historie van de politie van Vancouver is hier te zien. Leuk om te zien hoe de politie zich door de jaren heen heeft ontwikkeld.
Vervolgens naar E-comm, de meldkamer voor de politie en de brandweer. Hier zijn de meldkamers van de RCMP (Royal Canadian Mounted Police) , de VPD (Vancouver Police Department) en de Brandweer (Fire & Rescue) gesitueerd. Op deze meldkamer komen ongeveer 3400 meldeingen per dag binnen. Erg indrukwekkend om te zien en daar uitleg over te krijgen,
Vervolgens naar één van de 22 brandweerkazernes van Vancouver gegaan. Vancouver heeft naast een Fire chief 3 deputy chiefs. Met deze 3 deputy chiefs hebben we uivoerig gesproken. In Nederland staat de binnenbrand bestrijding ter discussie. In Vancouver hebben ze deze discussie al achter de rug en zijn er uitgebreide procedures aanwezig om de brand op een andere wijze te bestrijden. 4 Personen op een tankautospuit is hier al heel gewoon. Het duiken hebben ze hier al jaren geleden uitbesteed. Kortom erg leerzaam hier en veel indrukken opgedaan. Met Tim Armstrong (deputy chief ) nog een biertje gedronken in het hotel. Erg gezellig maar ook erg leerzaam. Onder het genot van een biertje wordt er veel gezegd en gesproken en wordt in alle openheid het leven bij de brandweer in Vancouver uit de doeken gedaan. Ervaringen worden uitgewisseld en er wordt veel gelachen.
Kortom een drukke maar vooral leerzame dag die contacten voor het leven heeft opgeleverd.

Bezoek Vanoc

Vandaag zijn we in functie geweest als officiele vertegenwoordigers van het Nederlands Olympisch Comite (NOC*NSF).
Op voorspraak van het NOC*NSF in Nederland was een bezoek geregeld met het Vanoc (Vancouver Organisation Committee). We werden ontvangen door een delegatie van enkele hoge functionarissen. In een meeting deden zij ons uit de doeken hoe het veiligheidsbeleid tijdens de Spelen zal zijn. Louis heeft ons met zijn kennis van veiligheidszaken als delegatiewoordvoerder goed vertegenwoordigd.
Op zich was het een goed verhaal over beveiliging van spelers en toeschouwers en VIP's, maar niet echt anders dan de gangbare werkwijze elders. Men heeft daarin veel ervaring, maar is nu nog niet veel verder dan planvorming.
We hebben ons wel bij de Nederlandse vlag laten fotograferen, die speciaal voor ons was uitgehangen.

Meer interessant en praktisch voor ons was het tourtje langs (in) het Pacific Collosseum (kunstschaatsen en short track) en het Olympisch dorp in aanbouw.