De laatste keer!

Aan al het goede komt een end en dus ook aan deze stage.
We hebben een fantastische tijd achter de rug, die zeer leerzaam was.
We hebben ontzettend veel gezien en indrukken op gedaan.

Naast alle serieuze zaken hebben we samen ook veel lol gehad. Maar 3 weken is een mooie tijd en we willen nu ook wel weer gewoon lekker naar huis.

Wij wensen al onze studiegenoten net zo'n leuke en leerzame stage toe en natuurlijk even veel lol. Hoop dat het voor jullie ook zo goed uit mag pakken als het voor ons heeft gedaan.
Dit wel met in het achterhoofd dat het voor Martijn allemaal wel ff anders zal zijn.

Ieder die vanuit de MCDM op reis is of nog gaat een hele goede en veilige reis gewenst.
Alle bloggen die al bestaan of nog komen zullen we zeker met belangstelling volgen.
We weten inmiddels hoe leuk het is om dit bij te houden en reacties te krijgen.

Hier gaat de laatste vuile was de koffer in. Dan de economie van Vancouver nog even verblijden met de dollars die "over" zijn en dan op naar Huis.

Ieder die ons volgde hartelijk bedankt voor de warme belangstelling!
Voor de familie: Tot Straks en voor de anderen: Tot Ziens.

Groeten van

Marcel Louis Berry

Het eind en het begin

Op onze laatste afspraak van deze buitenlandstage waren we op de plek waar de carriere van veel hulpverleners in BC Canada begint. Te gast op het Justice Institute BC. Dit is het opleidingscentrum voor police, fire and rescue, paramedics, emergency management and leadership.
Als eerste stond police-academy op het programma.
Ook hier weer behoorlijk wat overeenkomsten, maar toch ook wel enkele verschillen.
Zo leiden zij slecht op één niveau op. Iedereen begint hier zijn carrière, met de "feet on the ground". Er is dus geen differentiatie in opleidingsniveau. In het korps zal blijken wie doorstroomt naar hogere rangen en wie niet.

Daarna naar de Emergency Management Division: Hier kregen we uitleg over Emergency management cursussen. De cursussen die hier gegeven worden zijn niet specifiek voor één dienst maar worden gegeven aan alle diensten zodat iedereen dezelfde taal gaat spreken.
De belangrijkste cursussen zijn: "Emergency Management, Preparing for the Worst by Learning from the Best" en Incident Command System (ICS). De eerst genoemde cursus gaat hoofdzakelijk over de voorbereiding op incidenten en rampen terwijl de 2e cursus voornamelijk gaat over commandovoering tijdens incidenten.

Tenslotte was de paramedic-academy aan de beurt. We kregen eerst een korte rondleiding in hun skillslab en daarna uitleg over het opleidingsprogramma. Het paramedics opleidings-programma kent drie niveau's: een instap cursus voor medical responder en daarna een primary (basis) care programma en een advanced care programma. De studenten zijn dan geschikt voor werken bij een ambulancedienst. Bijna alle studenten krijgen een baan bij zo'n dienst. Omdat zij veel ervaring opdoen in spoedeisende (emergency) hulpverlening, probeert het Justice Instituut hen tegenwoordig ook meer emplooi te laten vinden in spoedeisende hulpverlening binnen bijvoorbeeld een ziekenhuis of als medsiche ondersteuner voor een dokter of huisarts. Er zijn inmiddels een aantal exeprimenten, die succesvol waren. Hieruit blijkt dat men hier zeer creatief is in het bedenken van oplossingen voor de schaarste van personeel binnen de gezondheidszorg.

Dooie boel

Vandaag Vancouver Island weer verlaten. Voor ons hotel kwamen we wederom een mooi beschilderde arend tegen (zie foto's) uit het project eagles in the city (voor geintresseerden http://www.eaglesinthecity.com/ ). Vanuit Nanaimo de boot genomen terug naar Vancouver. Daar in de middag een afspraak met Karen Collins, Coroner, van de identification and disaster response unit. Naast haar interessante uitleg was het opvallend hoe anders dit in Canada is geregeld t.o.v. NL en ik denk Europa. De BC Coroners Service doet onderzoek bij elk lijk dat een niet natuurlijke dood is gestorven. Dit zijn voor BC per jaar zo'n 7.700 meldingen. Zij doen ook onderzoek ter plaatse en hebben daarvoor zo'n 130 coroners in dienst. Lang niet allemaal full-time en sommigen zelfs op ad hoc basis, met name in de zeer dun bevolkte gebieden. Zij doen onafhankelijk onderzoek en feitelijk helemaal los van een eventueel politie-onderzoek. Zij maken het onderscheid dat de politie in geval van een misdrijf onderzoek doet naar een schuldige en zij naar de kille feiten als antwoord op de vraag: Wie is waar, wanneer, hoe en waarom overleden?

Onze gastvrouw doet zelf bijvoorbeeld het onderzoek naar de inmiddels wereldwijd bekende, aangespoelde voeten in gymschoenen op de kusten van BC.

Wat betreft de disaster reponse unit werd al snel duidelijk dat dit nog erg in de kinderschoenen staat en dat Karen zelf één van de grote initiatiefnemers is. De Coroner Services in Canada zijn niet ingericht en niet klaar voor een mass casualities disaster. Ik vraag mij af welke coroner dienst/ RIT dat wel is in de wereld. Is er een land dat de indentificatie van duizenden dodelijke slachtoffers zelfstandig aan kan?

De Coroner Service is een publieke dienst en wat wij bij alle publieke diensten, die wij bezocht hebben, horen is het feit dat er een responseplicht is. Het is niet aan het oordeel van de dienst of er op een melding/vraag opvolging moet komen. De burger belt dus je gaat er heen en ter plaatse bepaal je dan welke opvolging gepast is. Maar elk telefoontje krijgt opvolging. Voor de Coroner Service geldt dat ook als bijvoorbeeld nabestaanden denken dat een familielid is overleden door foutief medisch handelen. Slecht één melding daarvan leidt tot een fact-finding onderzoek of dit het geval is of niet. Hierbij en ook in alle andere onderzoeken gaan de bevoegdheden van de dienst heel erg ver.

Ucluelet

Deze dag hadden we gepland als een tourdag over het eiland. Van Nanaimo dwars over het eiland naar de Pacific Ocean. Dan ervaar je pas hoe ruig Vancouver Island kan zijn. Ons doel was Ucluelet, een tocht van ongeveer 200 km. Maar over de heenweg hebben we (met tussenstoppen) er toch ruim drie uur over gedaan. Een prachtige tocht, die we niet hadden willen missen. We reden tussen de bergen, meren en de natuur (rainforest in Cathedral Grove).

In Ucluelet aangekomen, direct doorgereden naar het einde van het schiereiland op zoek naar de oceaan. Die vonden we en daar hebben we een tocht gemaakt met fantastische vergezichten en langs een heel rotsig (zee)gebied. In het verleden zijn daar veel schepen vergaan. Als je ziet hoe de zee en de rotsen daar zijn, kijg je snel een beeld, hoe gevaarlijk het bij ruig weer er kan zijn.

In middag ook weer die 200 kilometeres terug naar Nanaimo. Dat ging wat sneller, ook vanwege de gespekken over zware "onderwerpen". Ja wat wil je na bijna drie weken met elkaar optrekken. Zwaar of niet, het blijft gezellig en serieus. Dus ook nu weer hebben we de avond afgesloten met koffie en afspraken wat er nog moet gebeuren. Morgen keren we weer terug naar Vancouver voor onze laatste afspraken op woensdag en donderdag.

Cowichan

Vandaag te gast in Cowichan Valley, een regio op Vancouver Island. We zijn ontvangen door Dave Balding, de brandweercommandant van Malahat. Malahat is een vrijwillige brandweer van 16 personen. Het aantal uitrukken per jaar bedraagt ongeveer 100 waarvan 60 op de autoweg.
Malahat kent de zelfde problemen als de brandweer in Nedrland. Het is bijvoorbeeld moeilijk om vrijwilligers te krijgen. Hun slogan is dan ook "Find them, train them and keep them".
Bijzonder is dat de vrijwillige brandweer van Malahat niet aan brandbestrijding in gesloten ruimtes doet (binnenbrandbestrijding) zij zien dat als een specialisme en besteden dat dat uit aan een nabuur korps. Interessant want deze discussie gaan wij in Nederland nog voeren.
We zijn nog even met een brandweervoertuig door de bergen gereden om het verzorgingsgebied te bekijken. Prachtig natuurlijk.
Bosbrandbestrijding is hier een onderdeel van de brandweer wat uiteraard veelvuldig voorkomt. De bossen zijn enorm uitgestrekt. In de buitengebieden is bosbrandbestrijding geen verantwoordelijkheid van de gemeentelijke brandweer maar van de "Forest Service". Zij hebben een eigen brandweer die overal in het land wordt ingezet. We hebben ook nog even een bezoekje gebracht aan één van de stations van de "Forest Service"Daar kregen wij uitgelegd hoe zij met bosbranden omgaan. Toch iets anders dan bij ons.
's Middags naar het hoofdkwartier van het Cowichan Valley Regional District. Hier gesproken over de manier waarop in dit uitgestrekte gebied met veiligheid wordt omgegaan. "Awareness" is een sleutelwoord hier. Men probeert de mensen zoveel mogelijk bewust te maken van veiligheid. Er is zelfs een heel boekwerk uitgegeven.
Na ons werk doorgereden naar Nanaimo wat onze uitvalsbasis voor morgen wordt.

Relax en cultuur

Vandaag een weekenddag zoals die bedoeld is. Eerst uitslapen en even zwemmen. Laat ontbijten en ons weer in de drukte van de toeristenstad Victoria gestort. Na de nodige foto's verder zijn we cultuur gaan snuiven in de "Royal BC Museum". Één afdeling met de treasures of the world, uitgeleend door the british museum, in het kader van het cultureel evenement dat samengaat met de olympics en de andere afdeling is gewijd aan de native-art van de originele lokale bevolking.


Daarna een heerlijke picknick in de zon op het gras aan de haven met zalm die we gekregen hadden van de Vancouver fire-department en een flesje wijn uit de streek.

We checken morgen een dag eerder uit dan gepland, zodat we na onze afspraak, met Cowichan Valley Regional District Public Safety Department, verder naar het noorden zullen rijden. We verblijven dan in Nanaimo.

Orca's

Vandaag een rustige dag gehad, uitgeslapen, ontbeten en toen even het zwembad in voor de nodige beweging.
Daarna de boot op voor de whale watching. Altijd de vraag of de orca's zich ook willen laten zien en gelukkig was dat vandaag zo. Meerdere orca's gespot en één groot mannetje in het bijzonder. Hij kwam behoorlijk dicht bij onze boot. Ook ervaren hoe lastig het is om te kijken / bewonderen en ondertussen, op tijd, een foto proberen te maken. dat is dan ook maar een enkele keer gelukt. Daarnaast vooral veel oceaan op de foto's.......
Weer een week vorbij en daarom is de fotopresentatie weer leeg op de foto's van vandaag na.
We gaan alweer de laatste week in en merken aan onszelf dat we zoveel indrukken opdoen en informatie hebben gekregen dat het allemaal wat veel begint te worden. We zijn dus blij met dit weekend en zo als het er nu naar uitziet een extra dagje zonder afspraken op dinsdag.
Morgen naar een cultuurtentoonstelling die in het licht van de olympische spelen ten toon wordt gesteld.

Naar t eiland

Vandaag onze laatste afspraak in Vancouver zelf voor dit gedeelte van de stage. Vanmorgen waren we te gast bij Rick McKenna van wat zo'n beetje het bccb van de Vancouver Police Department is. Veel zaken zijn vergelijkbaar geregeld, maar er zijn ook enkele opvallende grote verschillen.
Zo is het hier zodanig geregeld dat de organisator van een evenement (wat voor een evenement dan ook, dus ook de ijshockeywedstrijd) de politieinzet betaald. VPD heeft de beschikking over over een analyse afdeling voor evenementen. Zij adviseren welke inzet nodig is voor welk evenement. De feitelijke inzet van politie zijn dus evenementenkosten en komen voor rekening van de organisator. Ook opvallend is dat de politieinzet in principe niet ten koste van de reguliere capaciteit gaat. Iedere diender werkt vrijwillig, naast zijn normale werk, voor evenementen. Dit is dan "overtime" en wordt uitbetaald.

In de rampenbestrijdingspoot van deze afdeling lopen enkele interresante projecten. Zo heeft de stad Vancouver (= aardebeving risicogebied) aan al zijn hulpverleners een noodpakket aangeboden. Dit is voor eigen geld van de medewerkers maar tegen sterk gereduceerde prijzen. Hiermee kan het gezin van de hulpverlener spullen inkopen en daarmee 72 uur volledig self-suporting zijn. Dit betekend minder zorg voor die hulpverlener voor het thuisfront en daamee een betere inzetbaarheid.

Ook hebben zij een soort "alles is goed" berichtenservice opgezet. Dit voor het geval dat er tijdens een ramp het telefoonverkeer uitvalt en er dus geen contact meer is met thuis. Dan kan elke hulpverlener een berichtenformulier invullen en via een call centre (rode kruis) wordt dit bericht naar huis gecomuniceerd, ook kan gevraagd worden om een terugbericht. Dit call-centre heeft voorang in het geval het telefoonverkeer weer (gedeeltelijk) op gang komt.
Dit alles onder de noemer Buisiness Continuing Planning met de slogan Keep them on duty!


Na deze afspraak zijn wij richting ferry gegaan om de boot naar Vancouver Island te nemen.


Deze prachtige boottrip van zo'n anderhalf uur tussen tal van eilandjes door, bracht ons naar Victoria op Vancouver Island.

Hier hervatten wij maandag onze afspraken, maar eerst dit weekend met de boot op whale watching. Eens kijken of de orca's ons ook willen zien.

Multidag

Vandaag een drukke dag achter de rug. Om 9.00 uur waren we al present, bij het Britisch Columbia Center of Disease Control. Hier hebben we uitvoerig uitleg gekregen over de coördinatie met betrekking tot de gezondheidszorg in Britisch Columbia. Wat op dit moment erg actueel is, is natuurlijk de Mexicaanse griep. Het centrum heeft hierin een belangrijke coördinerende rol.
Tussen de middag nog een uurtje over en dat uurtje gevuld met een bezoek aan het politie museum. De historie van de politie van Vancouver is hier te zien. Leuk om te zien hoe de politie zich door de jaren heen heeft ontwikkeld.
Vervolgens naar E-comm, de meldkamer voor de politie en de brandweer. Hier zijn de meldkamers van de RCMP (Royal Canadian Mounted Police) , de VPD (Vancouver Police Department) en de Brandweer (Fire & Rescue) gesitueerd. Op deze meldkamer komen ongeveer 3400 meldeingen per dag binnen. Erg indrukwekkend om te zien en daar uitleg over te krijgen,
Vervolgens naar één van de 22 brandweerkazernes van Vancouver gegaan. Vancouver heeft naast een Fire chief 3 deputy chiefs. Met deze 3 deputy chiefs hebben we uivoerig gesproken. In Nederland staat de binnenbrand bestrijding ter discussie. In Vancouver hebben ze deze discussie al achter de rug en zijn er uitgebreide procedures aanwezig om de brand op een andere wijze te bestrijden. 4 Personen op een tankautospuit is hier al heel gewoon. Het duiken hebben ze hier al jaren geleden uitbesteed. Kortom erg leerzaam hier en veel indrukken opgedaan. Met Tim Armstrong (deputy chief ) nog een biertje gedronken in het hotel. Erg gezellig maar ook erg leerzaam. Onder het genot van een biertje wordt er veel gezegd en gesproken en wordt in alle openheid het leven bij de brandweer in Vancouver uit de doeken gedaan. Ervaringen worden uitgewisseld en er wordt veel gelachen.
Kortom een drukke maar vooral leerzame dag die contacten voor het leven heeft opgeleverd.

Bezoek Vanoc

Vandaag zijn we in functie geweest als officiele vertegenwoordigers van het Nederlands Olympisch Comite (NOC*NSF).
Op voorspraak van het NOC*NSF in Nederland was een bezoek geregeld met het Vanoc (Vancouver Organisation Committee). We werden ontvangen door een delegatie van enkele hoge functionarissen. In een meeting deden zij ons uit de doeken hoe het veiligheidsbeleid tijdens de Spelen zal zijn. Louis heeft ons met zijn kennis van veiligheidszaken als delegatiewoordvoerder goed vertegenwoordigd.
Op zich was het een goed verhaal over beveiliging van spelers en toeschouwers en VIP's, maar niet echt anders dan de gangbare werkwijze elders. Men heeft daarin veel ervaring, maar is nu nog niet veel verder dan planvorming.
We hebben ons wel bij de Nederlandse vlag laten fotograferen, die speciaal voor ons was uitgehangen.

Meer interessant en praktisch voor ons was het tourtje langs (in) het Pacific Collosseum (kunstschaatsen en short track) en het Olympisch dorp in aanbouw.

BC Ambulance Services (BCAS)

Vandaag stond vooral in het teken van de witte kolom. In dit geval dus de Ambulancedienst van Britisch Columbia. In deze provincie zijn zij provinciaal geregeld. In andere delen van Canada kan dat weer anders zijn.
We waren nu te gast bij het regionale hoofdkwartier van de lower mainland, de omgeving van Vancouver. Hier is een van de drie/vier meldkamers voor de ambulancediensten gevestigd en tevens de grootste (voor ruim 1.2 miljoen mensen). Per dag komen er ruim 1800 oproepen binnen, waarvan 1400 met ambulanceritten worden beantwoord. Meldkamercentralisten zijn voornamelijk specialiseerde paramedics/plus. Het vervoer wordt uitgevoerd door paramedics. Paramedic is een aparte opleiding en men wordt opgeleid tot hulpverlening voor Basic Life Support, Advanced Life Support of Critical Care Transport.

Op de schaal van BC heeft men over het algemeen geen gebrek aan capaciteit voor personeel en ambulances, ook niet bij (normale) grootschalige incidenten. Vele wagens worden jarenlang in bedrijf gehouden als extra capaciteit en provinciaal wordt er, indien nodig, zonder problemen met wagens en mensen geschoven.

's Middags werden we rondgeleid op de luchthaven. De BC Ambulance Service (BCAS) heeft hier de Air Ambulances. Ze opereren vanuit 3 plaatsen: Vancouver, Kelowna and Prince George. In Vancouver beschikken zij over 2 turboprops, 1 jet en 3 helicopters. Per jaar doen ze ruim 800 vluchten.

In de middag zijn we ook even op bezoek geweest bij een ambulancepost in Richmond. Deze post levert ook bijstand aan het vliegveld bij een vliegtuigcrash. De reden voor het bezoek was om te laten zien, hoe zij een mobiele medische assistentie unit inrichten. Hiervoor gebruiken zij oude ambulancewagens, die helemaal vol gestouwd worden met medisch materiaal en middelen om op het plaats incident een aantal uren vooruit te kunnen. De opzet is vergelijkbaar met het materiaal, dat in Nederland in een geneeskundige combinatie is verwerkt. Opblaasbare tenten of een veldhospitaal gebruiken zijn niet/weinig, omdat in de praktijk altijd voldoende ambulancevervoer voorhanden is om slachtoffers direct te stabiliseren en te vervoeren.

Een belangrijk onderdeel van de dag, was de inkijk, die ons werd gegeven over de voorbereiding van de BCAS op de Olympische Winterspelen. We kregen de indruk dat zij op dit moment al goed voorbereid zijn. Er liggen duidelijke plannen/voorstellen klaar. Men wil tijdens de spelen vooral het normale werk geen schade laten ondervinden en laten zien dat zij goed zijn voorbereid.
Voor de hulpverlening, die nodig is voor de spelen, wil men ook voor elke locatie extra ambulances en personeel hebben. Die zijn nu voor elke locatie uitgewerkt. Men stelt ook als eis dat er een speciale medisch mobiele unit (grote trailer) komt, die kan worden uitgebouwd tot een veldhospitaal voor 100 personen. Deze is toegezegd door de provinciale regering en wordt mede bekostigd door General Motors/GE.
Het hele pakket is men aan het uitonderhandelen met de Vanoc. Die heeft van de regering het hele budget gekregen, waaruit alles moet worden gefinancieerd. Men heeft voor de spelen 48 extra wagens nodig. De aanschaf van deze wagens wordt door de BC-overheid naar voren gehaald uit de eigen meerjaren planning en na de spelen aan de reguliere vloot toegevoegd.

Hoogtestage

Vandaag was het hier Victoriaday, een soort koninginnedag, een feestdag dus en ieder was vrij.

Wij moesten ons hier, noodgedwongen, aan aanpassen en dus hebben we onze hoogtestage vervolgd.

We begonnen vandaag met een bezoek aan capilano suspension bridge (als je een echte indruk wilt krijgen google dan even op die naam). Daaromheen een park met veel uitleg over dit stuk oud regenwoud. Aan de ander zijde van de bridge is veel aandacht besteed aan de aboriginals van Canada en hun kunstvormen. Al met al zeer de moeite waard maar voor sommigen (met hoogtevrees) wellicht een brug te ver......

In navolging op deze hoogte hebben we een bezoek gebracht aan Grouse Mountain.

Een gondelkabelbaan bracht ons in welgeteld 6,5 minuten naar 1250 meter hoogte!

Op de berg wederom prachtig uitzicht op Vancouver met Stanleyparc.

Hier lagen nog metershoge sneeuwwallen. Vele menshoge houtsnijwerken staan hier opgesteld en er werd ook een ludieke demonstratie van houthakkers vertoond. Zij verbeelden wat vroeger gewoon werk was en tegenwoordig in heuse kampioenschappen wordt bedreven.

Al met al waren de thema's vandaag hoogte en cultuur. Met de wetenschap in herhaling te vervallen was ook deze dag weer onvergetelijk.

Morgen dan weer op naar het "echte" werk en zijn wij de hele dag te gast bij BCAS, oftewel de British Columbia Ambulance Service. Daarover morgen meer op de blog.

Whistler Mountain

Zoals gisteren al geschreven verbleven we vanacht en vandaag op Whistler Mountain.

Gisteren voornamelijk in het ski-oord zelf, vandaag was het tijd voor het serieusere werk: Op naar de TOP. Met de grote kabelbaan de mountain zelf op. Die bracht ons, na een tussenstop naar boven tot een hoogte van 1850 meter. De tussenstop is bij het olympic station, halverwege de berg waar de downhill onderdelen, als slalom en afdaling, worden verreden.

Boven was het uitzicht adembenemend. Rondom tussen de bergen, waar je ook keek, overal was het uitzicht prachtig. Bovenop deze berg staat ook het beeld wat het logo van deze winterspelen is geworden. Uiteraard zijn in de fotomap een aantal fraaie plaatjes opgenomen.

Na al dit moois weer naar benden en met de auto weer riching Vancoouver een ritje van 120 kilometer waar je ongeveer 2, 5 uur over doet. Tussen Whistler en het plaatsje squamish ligt het whistler olympic en paralimpic parc. Hier zullen onder andere de onderdelen, biathlon, langlaufen noordse combinatie etc. worden gehouden.

Kortom weer een dag met geweldige indrukken die we ons lang zullen heugen. Morgen is het hier koninginnedag (Victoriaday) maar gaan wij nog even verder met de hoogtestage, met Capilano brigde en grousemountain.

Ook mag niet onvermeld blijven dat Marcel vandaag zijn 51e verjaardag vierde. De lezers mogen hun felicitatie achterlaten.

Whistler

Vandaag vertrokken naar Whistler. De locatie waar het skiën en schansspringen gaat plaatsvinden. Een fantastische rit door de bergen. Aan de linkerkant de oceaan en aan de rechterkant de bergen. Het skidorp Whistler is nog volop in bedrijf. Alles staat nu al in het teken van de Olympische Spelen. Wel bijzonder om in het voorjaar in een skidorp te verblijven.
Kortom een relaxte zaterdag. Morgen met de kabelbaan de berg Whistler mountain op.

Clandestine Labs

Vandaag was het een dag met wat hobbels. Gewend als we waren aan aanrijtijden van een half uur, dachten we dat ons volgend bezoek ook wel in de buurt zou zijn. Helaas, de Tomtom gaf er de brui aan en het rijdend op kaart naar Langley bracht die ons overal, maar niet bij onze afspraak. We hebben twee keer moeten bellen en een uur later dan gepland waren we op onze bestemming.

Vandaag dus de agency voor de ontmanteling van klandisteine druglabs (o.a. extacy en speed). Onze gastheer Steve Stark was een heel gedreven expert. Zijn team bestaat pas enkele jaren, maar heeft zich in BC sterk ontwikkeld. Ze werken tegenwoordig vaak samen met de brandweer (hazardous materials) en over heel BC beschikken zij over een club van getrainde drugsinvestigators, die ze inzetten bij de ontmanteling van druglabs.

Vooral nu in de aanloop op de Olypische Spelen zijn er diverse initiatieven om samen met brandweer en paramedics/ambulancediensten elkaar bij te scholen en te trainen op deze issues. Met name door de Olpympische spelen als event voelt men meer de noodzaak om gezamenlijk op te trekken in de voorbereiding.

Steve heeft ons uitgebreid geinformeerd over hun werkwijze, training en het materiaal, dat ze gebruiken bij de ontmanteling van clanlabs. In zeker zin is het vergelijkbaar met de aanpak in Nederland. Een verschil is dat in Nederland men bij een inzet vooral eerst forensisch (sporenonderzoek) optreedt en in Canada vooral eerst tactisch (politioneel bestrijdend).

Bestrijding blijft een moeilijke zaak. Vancouver en BC fungeren door hun ligging t.o.v. China vooral als een vrije doorvoer van chemische grondstoffen en de Canadesische wetgeving daarop is te weinig effectief voor bestrijding ervan.

Brandweerdag

Vandaag was het echt brandweerdag.


Vanmorgen eerst naar de brandweeracademie geweest.


Althans naar Juctice Institute of British Colombia. Dit opleidingsinstituut herbergt alle hulpdiensten. Zowel de brandweeracademie, alsook de politieacademie en de academie voor de paramedics zijn onderdeel van dit institute. Daarnaast ook nog laedershipdivision en Emergency Management Devision. Maar vandaag dus te gast bij de brandweer afdeling.


(De 28e zullen wij hier nog terugkomen om de politie, paramedics en emergency management afdeling te bezoeken.) Ruime uitleg gekregen over hoe het brandweeronderwijs er hier uit ziet.


Dit instituut is thans de enige geacrediteerde opleiding waar men op brandweergebied een bachelors degree kan halen. Om deze acreditatie te krijgen en te behouden is het nodig dat het instituut ook onderzoek doet. Dus een Research afdeling opgericht. De onderzoeken vinden wel plaats met een zo'n practisch mogelijke insteek. Thans lopen meerdere onderzoekprogramma's, o.a. naar herstelmogelijkheid van de mens en benodigde tijd daarvoor tijdens branweerinzetten en een andere onderzoek naar Rapid Intervention Teams.


Van de theorie naar de praktijk


In de middag te gast bij de brandweer van Vancouver. We werden ontvangen door Assistant Chief Tim Armstrong. Marcel had al contact met hem gehad en de 2 AGS-en hadden alkaar al snel gevonden. Er stond dus een HAZMAT (hazardous materials) Response Team op ons te wachten met hun indrukwekkende truck. Eerst een uitleg van Tim over hoe specilismen hier zijn georganiseerd en hazmat in het bijzonder. Ook over multidisciplinaire samenwerking gehad. Vooral tijdens ontmantelen van clandestine lab's wordt veel samengewekert. Komt dat mooi uit dat wij morgen naar het Clandestine Lab Team van de RCMP gaan.


Na alle uitleg de auto van binnen en van buiten bekeken waarbij Marcel zich helemaal kon laten gaan in technische details en vaktermen.


De foto's in de map zijn weer aangevuld met de indrukken van deze dag.

A room with a view !!

Vandaag stond de gekoesterde helicoptervlucht op het programma. Deze was maandag nog uitgesteld vanwege de regen toen.
Vanmorgen werden we ontvangen Dwayne Jennings, hoofd van de Vancouver helicoptersection van de RCMP.
Na een rondleiding door hanger met de vloot en het gebouw was het zover dat Dwayne zich even moest omkleden om in pilotenoverall terug te komen en ons uit te nodigen voor een "tochtje" over de stad en omgeving. Aangezien het een politiehelicopter is was er geen discussie over wie er voorin moest/mocht zitten. Dat was een geweldige ervaring! Over binnenstad, buitenwijk, zeearmen, eilanden, haven en bergen, inclusief cipress-hill waar het olympische onderdeel snowboarden zal worden gehouden. Zo paste dit bezoek weer prima in ons programma. In de fotopresentatie zijn nieuwe foto's hiervan opgenomen zodat jullie enigzins een idee krijgen.
Het bezoek duurde niet de hele dag, dus aan begin van de middag de stad in naar Granville Island even eten, wat shoppen en met de watertaxi naar het Vancouver museum. Een museum dat de geschiedenis van de stad in beeld brengt. Daar leerden we dat de dreiging van "the flu" niet van vandaag is. (zie foto).
Morgen zal de dag in het teken van de rode kolom staan. Eerst naar de brandweeracademie en vervolgens naar Vancouver Fire Brigade.

Programma uitgewerkt!

Datum	Ochtend	Middag
Zaterdag 9 mei	Reizen	Aankomst
Zondag 10 mei	Acclimatiseren	vrij
Maandag 11 mei	Bezoek Olympic Venues	Hele dag
Dinsdag 12 mei	Randy Cox RCMP headquarters	Verslag maken
Woensdag 13 mei	Vancouver helicopter Section	Hele dag
Donderdag 14 mei	Justice institute BC Fire & safety division	Brandweer Vancouver
Vrijdag 15 mei	Clandestine Lab Team	Tot in de middag
Za/zondag	Whistler Olympic Venue	2 dagen
Maandag 18 mei	(Victoriaday) Capilano / Grousemountain
Dinsdag 19 mei	Regional headquarters BC Ambulance Service	Hele dag
Woensdag 20 mei	Vanoc headquarters + Pacific Coleseum	Tot in de middag
Donderdag 21 mei	BC Centre for disease control	E-comm
Vrijdag 22 mei	Politie Vancouver divisie crowd management	Reizen Vancouver Island
Za/zondag	Whale trail/Victoria	Victoria
Maandag 25 mei	Cowichan Valley Regional District Public Safety	Hele dag
Dinsdag 26 mei	Ucluelet	Nanaim0
Woensdag 27 mei	Terug Vancouver	Coroner Identification & Disaster response unit.
Donderdag 28 mei	Justice institute BC:	Police academy Paramedic academy Emergency Management division
Vrijdag 29 mei	15.00 vertr Departure 18.25	Reizen
Zaterdag 30 mei	Reizen	Back Home

Lijfspreuk RCMP

Either you help us, or you get out of our way! Mostly they get out of the way!

Zie de lijfsspreuk van de RCMP in BC, althans bij monde van Randy Cox. Randy is onze contactpersoon en een soort van collega van Louis. De afdeling waar hij werkt lijkt erg op de BCCB-en in Nederland. Hoewel het formaliseren van multidisciplinaire samenwerking en de coordinatie daarvan hier nog in de kinderschoenen staat. Grip is not invented here!
On street level loopt het allemaal wel. Zodra het hogerop komt begint het.........
Er bestaan nog geen protocollen of een handboek voorbereiding rampenbestrijding.
Als er al opgeschaald moet worden doen ze dat vooral binnen de eigen kolom en heeft ieder een soort actie/coordinatie centrum maar vooral mono en ver bij elkaar vandaan.

Wel had Randy nog een nieuw contact bij de brandweer Vancouver en getracht afspraak te maken. We zijn van harte welkom. In het kader van de "flu" ook een contact gekregen bij het instituut Disease Emergency Management (soort provinciale RIVM). Kijken of ook dat nog in programma past. Vanmiddag proberen alle afspraken te maken en aan elkaar te puzzelen.

Straks zullen we 1e fotoimpressie op de blog plaatsen.

Bezoek Olympische locaties

Onze afpsraak bij de helicoptersectie voor vandaag werd om 8 uur afgezegd vanwege het slechte weer. Dat wordt nu woensdag. Dat wordt een helicoptervlucht boven de stad en de bergen!!!

Voor vandaag moesten we even een alternatief zoeken. We hebben vandaag de olympische locaties in Vancouver bezocht.

Allereerst natuurlijk naar Richmond naar de Olympic Oval, waar het schaatstoernooi plaats zal vinden. Dit is een prachtig splinternieuw gebouw. Het heeft een capaciteit van 8.000 bezoekers. De houten dakconstructie is van pinewood. Het hout dat is gebruikt was geinfecteerd door insecten (beetles) en moest worden gekapt. Door bewerking en impregneren is het geschikt gemaakt voor de bouw van de oval. Anders was het verbrand.

Verder not een bezoek gebracht aan de Pacific Colosseum (kunstrijden en shorttrack) en aan het stadion voor de openingsceremonie en het hockeystadion. Dit is ook de thuisbasis voor de Vancouver Canucks. Die spelen vanavond de beslissende wedstrijd in de playoffs voor de Stanley Cup. Dus Vancouver staat vanavond weer op zijn kop.

Na een onderbreking weer terug. Helaas hebben de Canucks, na een zeer spannende wedstrijd, verloren en dus zijn ze uit de play-offs.

Morgen gaan we naar onze contactpersoon van de RMCP (Randy Cox).

Aan het werk

Louis en ik zijn na een goede vlucht heelhuids aangekomen. Berry stond ons al op te wachten op het vliegveld. Het inchecken was wat lastig want we hadden een beetje overgewicht. Onze koffers dan hè. Het is toch allemaal goed gekomen en alles is in Canada aangekomen. In Canada is het 9 uur vroeger. Al met al een lange dag gisteren. Na een goede nachtrust in het Coast hotel zijn we nu aan het werk en het programma voor komende week door aan het nemen. Vanmiddag even Vancouver verkennen. So far so good.

Koffers gepakt

Zo, de koffers zijn gepakt en over precies 12 uur rijden we hier van het erf af op weg naar schiphol.
Kan de koffer niet wegen, maar zal wel overgewicht worden. Zoals ik nu kan bedenken niets vergeten, maar dat zal blijken de komende weken.
Al veel afspraken gemaakt en leuke dingen op het programma.
De helicoptersection van RCMP Vancouver als 1e op maandag 11 mei. Ook al afspraken met de security mensen van Vanoc (Vancouver (olympic) organisation commitee)
Inmiddels ook al contact met de beveiligingsorganisatie van Heineken. Dit voor alle security vragen rondom de organisatie van het Holland Heineken Huis, wat ook deze olympische spelen weer niet zal ontbreken. Dat staat in Richmond, een aparte gemeente in/tegen Vancouver aan en in de directe omgeving van "The Oval", waar het schaatstournooi zal worden gehouden.
In de 2e helft van de stage staan al afspraken gepland op Vancouver Island. Vanaf het eiland zullen we zeker ook boottocht op zoek naar walvissen boeken.
Kortom het vertrekken is nu echt begonnen. Zaterdag om 15.40 uur vliegen om vervolgens ook weer op zaterdag om 15.25 uur aan te komen in Vancouver.
Het volgende bericht zal vanuit Vancouver komen!

NOC/NSF

Gisteren nog even op Papendal geweest en gesproken met Marco Antonietti. Via hem hebben we een aantal contacten opgedaan en gaan we nog wat afspraken maken. Onze belangrijkste rol voor het NOC/NSF ligt in het meedenken bij het maken van het veiligheidsplan. Onze adviezen zullen daarin meegenomen worden. Het gaat hierbij om veiligheid in al z'n facetten. We hoeven ons in ieder geval niet te vervelen. Morgen start de expeditie.

Foto's

Wildfire hazards

Gisteren reden we terug van Jasper naar Kamloops.
Een 30 kilometer noordelijk van Kamloops viel het op dat alle berghellingen waren aangestast door bosbrand. Later in Kamloops zelf, toen we een motelletje hadden gevonden, viel het op dat op de berghelling noordelijk van Kamloops een hele gosttown met verbrande woningen stond. Dit schijnt te dateren van augustus 2003.

"KAMLOOPS (ANP) - De grote bosbranden in de West-Canadese provincie
British Columbia breiden zich verder uit. Uit tal van Canadese
plaatsen worden extra brandbestrijders naar de getroffen regio
gedirigeerd, aldus de Canadese zender CBC maandag. Vooral de
aanhoudende harde wind speelt de brandweerlieden parten.

Ten noorden van Kamloops, het zwaarst getroffen bosrijke en
bergachtige gebied, zijn al meer dan 130 woningen in vlammen
opgegaan. Zondag werd al bekend dat circa 10.000 mensen uit
voorzorg geëvacueerd zijn. De Canadese strijdkrachten hebben
militairen naar de provincie gestuurd om de brandweer te helpen.

Foto's Canada

MCDM Canada

Ter voorbereiding op onze stage toch maar even door de Rockies getrokken. Lake Louise, de Columbian Icefields en de Athabasca Falls (3 en 4 mei 2009).

Mexicaanse griep ook hier!

Nou jongens. Als jullie komen neem dan maar die draaiboeken voor de grieppandemie allemaal mee. Er zijn inmiddels hier 34 gevallen vastgesteld en er worden nu ook al scholen gesloten. Een beetje school heeft hier wel een project in Mexico en daar sturen ze dan scholieren heen, dus dat wil wel. Als het niets meer wordt met de afspraken voor de Winterspelen, kunnen we misschien verder met de mexicaanse griep. Als ze overgaan tot gesloten gebieden of zo, kunnen we niet eens meer terug.
Het zal wel niet zo'n vaart lopen. Er zijn nog geen dodelijke slachtoffers gevallen. En de overheid probeert met propaganda over hygiene etc. het in te perken.

Onze vacantie verloopt prima. Na het whalwatchen in Tofino en een bezoek aan Victoria zijn we nu op weg naar de Rockies. Hieronder wat foto's.

Ook voorbereid op tsunami's

Toch alvast een beetje aandacht voor de rampenbestrijding. Ook hier kunnen aardbevingen in zee plaatsvinden en dus vloedgolven optreden. Je vind deze bordjes hier op verschillende plekken met verwijzing naar evacuatieroutes.

Vancouver island

Vandaag de grootste boom van Vancouver Island maar opgezocht. Die staat in de Cathedral Grove.

Nu zitten we in Tofino in een hartsikke leuke cabin aan de oceaan. Morgen boeken we voor een walvistrail. Dus dan op zoek naar de grootste orca of bultrug.

Onze 4 wheel drive

Natuurlijk hebben we een 4 wheel drive nodig voor zo'n reis. Dus hier is hij dan, een echte Jeep. Altijd gehad willen hebben, toch.
Mijn reis is goed verlopen naar Vancouver. Zit nu Met Marga bij familie in Surrey bij Vancouver. Bij een neef van haar. Maar de buurvrouw zag hem niet direct staan die Jeep en heeft er een kras in gereden. Pech voor haar een beetje. Het rijdt hier relaxt. Je hebt de ruimte hier.

Was de afronding van het jaar in Arnhem gezellig?

Korte stand van zaken

Vorige week (5 april) zijn we 's middags met de vrouwen even gezellig bij elkaar geweest om kennis te maken. Mooi weer om wat te drinken en erg gezellig zo. Die week later heeft Marcel ons hotel in Vancouver omgeboekt. Het bleek dat we in een niet zo goede buurt zaten. We zitten nu beter, ook als uitvalsbasis. Deze week komt het programma klaar.

Adviseurs van het NOC - NSF

Woensdag 25 februari hadden Berry en Louis een gesprek met Marco Antonietti van het noc-nsf. (Marcel moest met zijn vrouw mee naar Londen) We hadden allen het gevoel dat we niet konden vertrekken naar de organisatie van de olympische spelen zonder contact gehad te hebben met ons eigen noc. Dat resulteerde dus in dit gesprek.

Marco was enthousiast over wat wij wilde gaan doen en tijdens het gesprek bombadeerde hij ons tot "officiele" adviseurs van het noc-nsf. Hij zal ons ook als zodanig gaan introduceren bij de canadese organisatie zodat wij met de nodige "status" zullen worden ontvangen.

Wij gaan een brief maken wanneer we komen en wat we willen zien en hij zal dat met de bovengenoemde aanbeveling vanuit het noc doorsturen naar Vancouver.

Afgelopen week is de locatie van het Holland Heineken Huis bekend geworden en dat is dicht bij "the oval" de plek waar het schaatstournooi zal worden afgewerkt. Dat is net buiten Vancouver.

Het huis komt te staan in het Minoru parc in Richmond, dat is een schiereiland net ten zuiden van Vancouver. We zullen dus ook met de hulpdiensten van Richmond gaan praten.

Onze tegenprestatie is dat we ook feitelijk een security advies zullen gaan schrijven voor het noc.

Geboekt !!

In onze voorbereiding naar de buitenlandstage weer stappen gemaakt.
De vliegreizen zijn geboekt. Wij, althans Marcel en Louis vertrekken op zaterdag 9 mei. Berry is er dan al omdat hij vooraf aan onze stage de stage combineert met 2 weken familiebezoek en vakantie met zijn echtgenote. Zij vetrekt weer naar Nederland als Marcel en Louis aankomen. Leuke is dat we ongeveer op dezelfde datum en tijd vertrekken als we ook aankomen. De tijdgrenzen zorgen dat we geen tijd verknoeien met de heenreis. Uiteraard betaal je dat terug op de terugreis. Die vangt aan op 29 mei om op 30 mei in Nederland aan te komen. We vliegen wel weer met z’n 3en naar huis.

Het hotel voor de eerste periode in Vancouver zelf is ook geboekt evenals het vervoer. We hebben een auto gehuurd die ons tijdens ons verblijf overal moet brengen. Na de Vancouver periode (in 1e instantie hebben we daar 11 dagen voor gereserveerd) zullen we het meer landelijke gebied bekijken en vooral hoe de hulpdiensten daar omgaan met aanrij-tijden zelfredzaamheid, burgerparticipatie etc. De “buitengebieden” zijn daar enorm uitgestrekt en de vraag is hoe organiseer je dan de hulpverlening? Brandweer, para medics en de RCMP moeten dan op het programma komen. Tuurlijk zoeken we wel mooie gebieden uit om dat te bekijken. We zitten relatief vlak bij de Rocky Mountains en ook Vancouver Island ligt om de hoek. De enorme afstanden zullen er waarschijnlijk wel voor zorgen dat we niet alles kunnen gaan zien wat we nu graag zouden willen.
Al met al weer een stap dichterbij. Ook de tijd doet daar aan mee. Volgende week kunnen we al zeggen dat we er over twee maanden zijn en dat begint toch behoorlijk dichtbij te klinken.

CANADA

Canada is een land op het noordelijke deel van Noord-Amerika. Aan de zuidkant wordt het begrensd door de Verenigde Staten van Amerika, aan de oostkant door de Atlantische Oceaan, aan de westkant door het eveneens Amerikaanse Alaska en de Grote Oceaan en in het noorden door de Noordelijke IJszee. De hoofdstad van Canada is Ottawa. De grootste steden zijn Toronto, Montréal, Calgary en Vancouver. Het staatshoofd van Canada is koningin Elizabeth II, vertegenwoordigd in Canada door de Gouverneur-Generaal. Canada is lid van het Gemenebest van Naties. De naam Canada is afgeleid van het indiaanse woord ‘’kanata’’, wat ‘’nederzetting’’ betekent.
Lees meer

1e voet op canadese bodem

In de voorbereiding op de studiereis van mei hebben we vandaag, 13 januari, de 1e voet op canadese bodem gezet. We waren uitgenodigd door Glenn Martindale op de canadese ambassade in Den Haag. Glenn is liaison van de RCMP (Royal Canadian Mounted Police) op de ambassade en in die hoedanigheid hebben wij contact met hem gezocht.
Hij wilde ons graag spreken om te zien hoe hij onze studiereis kon ondersteunen en helpen voorbereiden. Glenn doet dit vaker, maar dan alleen voor politiecollega's. Het multidisciplinaire is voor hem dus nieuw.
1e les voor ons was dat het voor de canadese ontvangers vooral geen studiereis mag heten. Vanaf nu bereiden we dus een programma van "exchange of best practice" voor. Daarvoor krijgen we aan canadese zijde de handen wel op elkaar volgens Glenn. We hebben hem het voorlopige programma voorgelegd, waarbij hij de mogelijkheden in Vancouver talrijk acht. In het "buitengebied" zal het wat lastiger worden, maar ook daarmee gaat hij aan de slag. Het politiekorps van Vancouver heeft een afdeling die dit soort programma's maakt voor buitenlandse gasten en daarmee zal Glenn in contact treden. Ook is zijn verwachting dat de ingang naar het VANOC (Vancouver Organisation Committy, het organisatie commité voor de olympische winterspelen van 2010) niet moeilijk zal zijn en dat men ook daar is voorbereid om buitenlandse gasten te ontvangen. Ons specifieke aandachtsveld, evenementenveiligheid in de breedste zin des woords, zou daarbij zeker aan bod kunnen komen.
Kortom goede verwachtingen en een waardevol contact opgedaan.
Het moet allemaal nog gerealiseerd worden maar toch alvast: Glenn Bedankt!